آه از آن سوز و نیازی که در آن محفل بود


ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست                    احباب حاضرند به اعداء چه حاجت است

محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست      چون رخت از آن توست به یغما چه حاجت است

 

 

دست و دلم امروز به قلم زدن نمی رفت ! نمی دانم چرا !؟ نمیدانم برای این شتاب به سوی قهقرا چه اصراری است ! نمیدانم برای این عزم جزم برای به تباهی کشیدن فکر و اندیشه کجا می توان حد یقف قائل شد ! هیچ نمیدانیم که این ره که میرویم نه به ترکستان که به قبرستان است !

 

چند روز پیش آقای دکتر مجتهد شبستری در سخنرانی که به مناسبت رحلت پیامبر اسلام برگزار شده بود در یک بحث کاملا کلامی نکاتی را در باب عصمت پیامبر اسلام عنوان کرده بود ولی متاسفانه صدای گوشخراش اشعری مسلکان و ظاهری مشربان دوباره برخاست که

 

گفت موسی های خیره سر شدی                             خود مسلمان ناشده کافر شدی

این چه ژاژ است و چه کفر است و فشار                    پنبه ای اندر دهان خود فشار

گند کفر تو جهان را گنده کرد                               کفر تو دیبای دین را ژنده کرد

گر نبندی زین سخن تو حلق را                                     آتشی آید بسوزد خلق را

 

چه قصه غم انگیزی است این داستان کلام اسلامی ! نمیدانم چه بر سر آن کلام سیال اسلامی آمده که امروز حتی نظریات خود مسلمانان را در طول این هزار و چهارصد سال برنمی تابند و کفرآمیز می خوانند ! نمیدانم چرا وقتی ابن کلاب متکلم معروف قرن سوم هجری گفت قرآن کلام محمد (ص) است بانگ تکفیر هیچکس برنخاست ! وقتی شیخ صدوق از تحریف قرآن سخن گفت هیچکس بانگ مرگ سر نداد ! هیچکس خوارج با آن بنیادگرایی را به خاطر اینکه اصالت سوره یوسف را قبول نداشتند لعن نکرد ! نمیدانم مگر به قهقرا رفتن دیگر به چه معناست !!!

 

من موافق یا مخالف هیچکدام از این نظرات ذکر شده در فوق نیستم اما اشک بر این جسد نیم مرده کلام اسلامی میریزم که آنچنان صلب و بی حرکت شده که حتی هاضمه اش توان گواریدن قوت ( غذا ) خود را نیز ندارد ! به کجا چنین شتابان ....!

 

تا توانی پا منه اندر فراق                            ابغض الاشیاء عندی الطلاق

هر کسی را سیرتی بنهاده ایم                     هر کسی را اصطلاحی داده ایم

من نکردم امر تا سودی کنم                           بلکه تا بر بنگان جودی کنم

ناظر قلبیم اگر خاشع بود                              گرچه گفت لفظ ناخاضع رود

گر خطا گوید ورا خاطی مگو                    ور بود پر خون شهیدان را مشو

در درون کعبه رسم قبله نیست                  چه غم ار غواص را پاچیله نیست

 

چه بد رسمی بنا می نهند آنان که از اندیشه ورزیدن می هراسند و تعقل را در مقام رهزنی ایمان می گمارند . چه زشت قبایی بر قامت ایمان میدوزند آنان که علم و اندیشه به معیار " حقانیت خود " میسنجند و چه مروت شکنی میکنند آنان که عقل وحشی افسار گسیخته را لگام بسته و رام میخواهند !

 

باری ؛ قصد داشتم مبانی نظری پلورالیسم را آغاز کنم اما آنقدر غمگین و فسرده ام که امروز سکوت را بر هر چیز دیگری ترجیح میدهم ! تاریکی و خفقان دوران ما قبل ارتدوکسی دارد خفه ام میکند ! تنگ نظری غروب را به چشمان خود نظاره گرم ! حسادت شبسرد زمستانی است و سیاهی نخوت شب تار ! دیگر هوایی برای نفس کشیدن نیست ، تا چه پیش آید و چه شود !

 

 جفاکارانند آنان که حرمت قلم را نگاه نمیدارند !

 

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه ی سالوس            کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

 

 

" لا تقولوا لمن القی الیکم السلام لست مومنا "

/ 0 نظر / 4 بازدید